فولاد نظریان

فولاد های ابزار سردکار (Cold-Work Tool Steels)

یکی پرکاربردترین انواع فولاد ابزار در صنعت، فولاد های ابزار سردکار میباشند. فولاد ابزار سردکار به دلیل آن که آلیاژ لازم برای مقاومت در برابر نرم شدن در دمای بالا را ندارد، در مواردی که استفاده از آنها در زمانی طولانی، به صورت مکرر و دمایی بالای 205 تا 260 درجه سانتی گراد صورت گیرد، کاربرد ندارند.

فولاد ابزار سردکار در سه دسته اصلی قرار میگیرند:

این گروه ها با استفاده از یک حرف بزرگ لاتین و یک عدد مشخص نامگذاری شده اند. حروف پیشوند نشان دهنده روش سرد کردن، ویژگی های خاص و کاربرد فولاد ابزار میباشند و عددی که در کنار آن قرار میگیرد گروه های خاص آن را نشان میدهد.

فولاد ابزار سردکار سخت شونده در هوا (گروه A)

فولاد ابزار سردکار سخت شونده در هوا با آلیاژ متوسط، حاوی مقدار کافی از عناصر آلیاژی مانند منگنز، کروم و مولبیدن میباشد؛ که آن را قادر میسازد تا در قطعه هایی با قطر حدود 100 میلیمتر، به هنگام خنک کنندگی هوا از دمای بالای آن، به سختی قابل توجهی دست یابد. از آنجا که این نوع فولاد های ابزار، سخت شونده در هوا هستند دارای کمترین خمیدگی و بیشترین مقاومت در برابر ترک و شکستگی میباشند.

A2 ، A3 ، A7 ، A8 و A9 از این نوع فولاد ابزار، دارای درصد بالایی از کروم (5%) هستند، که مقاومت متوسطی در برابر نرم شدن در دماهای بالا را در آن ایجاد می کند. A4 ، A6 و A10 دارای كروم کمتر (1%) و منگنز بيشتر (2%) هستند؛ که میتوانند هنگام عملیات حرارتی نسبت به انواع قبلی سخت تر شوند.

برای بهبود چقرمگی، به A8 و A9 و A10 سیلیکون و نیکل اضافه می شود. در ریزساختار A10، به دلیل داشتن کربن بالا و سیلیکون ، گرافیت تشکیل می شود و در نتیجه ، A10 از ماشینکاری بسیار بهتری در وضعیت آنیل شده برخوردار است و تا حدودی مقاومت بهتری در برابر زنگ زدگی نسبت به سایر فولادهای گروه A نشان میدهد.

کاربرد های معمول این نوع فولاد سردکار، در ابزار های برشی، چاقو، قالب های سکه زنی و... میباشد.

فولاد ابزار سردکار با مقادیر کربن و کروم بالا (گروه D)

این نوع فولاد ابزار حاوی 1.50% تا 2.35% کربن و 12 % کروم میباشد. به جز D3، سایر انواع فولاد ابزار سردکار گروه D، دارای 1 % عنصر مولبیدن میباشند. تمام فولادهای ابزار سردکار گروه D به استثنای D3، سخت شده درهوا هستند و هنگام خنک شدن، به سختی کامل می رسند. نوع D3 اغلب در روغن سرد میشود. بنابراین ، ابزارهای ساخته شده از D3 بیشتر مستعد خمیدگی هستند و احتمال ایجاد ترک در آن به هنگام سخت شدن، بیشتر است.

فولادهای گروه D از مقاومت بالایی در برابر نرم شدن در دماهای بالا برخوردار هستند. این فولادها همچنین مقاومت بسیار خوبی در برابر سایش دارند، خصوصاً نوع D7 که بیشترین میزان کربن و وانادیوم را دارد.

تمام فولادهای گروه D به ویژه انواع با کربن بالاتر D3 ، D4 و D7 حاوی مقادیر زیادی کاربید هستند، که آن ها را مستعد شکنندگی میکند.

کاربرد این گروه از فولاد ابزار سردکار در ابزارهای برشی، چاقو، قالب های سکه زنی، ابزارهای پرداخت و جلا دادن ،دستگاه های رولی و غیره میباشد.

فولاد ابزار سردکار سخت شونده در روغن (گروه O)

فولاد ابزارهای سردکار سخت شونده در روغن، دارای کربن بسیار بالا و به اندازه کافی عناصر آلیاژی میباشند، به طوری که قطعه های کوچک تا متوسط آن هنگام سرد شدن در روغن، میتوانند به سختی کاملی دست بیابند.

فولادهای ابزار سردکار گروه O، در نوع آلیاژ و همچنین در مقادیر محتوی آلیاژ متفاوت هستند، حتی اگرچه از نظر مشخصات عمومی مشابه باشند و برای کاربردهای مشابهی استفاده شوند.

O1 حاوی منگنز ، کروم و تنگستن است. O2 در درجه اول با منگنز آلیاژ می شود. O6 حاوی سیلیکون، منگنز و مولیبدن است. نوع O7 حاوی منگنز و کروم و مقادیری بیشتری تنگستن از O1 میباشد.

مهمترین خاصیت فولادهای گروه O مقاومت بالایی است که در برابر سایش در دماهای معمولی دارند و این به دلیل محتوی کربنی زیاد آنهاست. از طرف دیگر ، فولادهای گروه O مقاومت کمی در برابر نرم شدن در دماهای بالا دارند. توانایی فولادهای گروه O برای سخت شدن کامل، به هنگام سرد شدن نسبتاً کند، باعث خمیدگی کمتر و ایمنی بیشتر در سخت شدن آن، نسبت به فولادهای ابزار سخت شونده در آب می شود. در صورت رعایت اصول در روند تهیه این نوع فولاد، وسایل ساخته شده از آنها، با جوشکاری میتواند قابل تعمیر یا نوسازی باشند.

از فولاد های ابزار سخت شونده در روغن برای دستگاه برش زنی، قالب ریزی سرد، لبه بری سرد و قطعات ماشین آلات و ... استفاده گردد.

فولاد نظریان تامین کننده انواع فولاد ابزار سردکار

جهت کسب اطلاعات بیشتر از طریق فرم مشاوره اقدام نمایید و یا با شماره تلفن های مندرج در بخش تماس با ما در ارتباط باشید.